Genre: Roman
Uitgever: Aspekt B.V. Uitgeverij
Prijs: € 18,95
Druk 1e

ISBN 9789461532473

© 2012 Marlène Hommes

Elyse Ballieu gaat met vrienden een rondreis maken door Australië. Ze heeft een zware tijd achter de rug. Een tijd van rouw, verlies, geboorte en dood. Tijdens de vakantie spelen onverwerkte zaken weer op. Ze wordt geconfronteerd met eronder liggende conflicten. Ze wordt ziek en haar vrienden laten haar achter in een holistisch gezondheidscentrum in Tannum Sands.

Daar begint de verwerking van verborgen trauma's en het  loslaten van oude zaken die geen nut meer hebben om plaats te maken voor vernieuwing.

Een helingsproces dat leidt naar transformatie.

 

 

 

 

 

 


Hoofdstuk één

Nadat ze mijn lichaam minutieus hadden ingesmeerd met een onaangenaam geurende zalf, werd ik ingezwachteld als een mummie om te voorkomen dat ik mijn huid kapot zou krabben. Ik barstte van de jeuk. Hevige jeuk, afgewisseld door een vlijmscherpe pijn die door mijn lijf gierde en een hitte veroorzaakte die vanuit mijn binnenste opsteeg, mijn mond verbrandde en mijn handen en voeten deed uitdrogen. Een verzengende hitte die geen uitweg vond en die uiteindelijk door de huid naar buiten drong en rode schroeivlekken achterliet.

Ik  was uitgedroogd.

Ze waren aardig voor me. Een ongekende tederheid en zachtheid die ik zelden ervaren had. Ik lag in een zonnige kamer met fraai uitzicht. Als ik mij oprichtte kon ik de oceaan zien en het kilometers witgele zandstrand. De lucht was wonderlijk blauw waarin een enkel wolkje dreef. Aan de horizon zag ik de vrachtschepen die vanuit de haven van Gladstone uitvoeren en de plezierjachten die terugkeerden.

Queensland. Daar lag ik dan moederziel alleen in een vreemdsoortige kliniek.

Alles ademde rust en helderheid uit. Ze vertroetelden mij, hadden het beste met me voor, terwijl ze mijn  mysterieuze ziekte onderzochten. Alles werd opgeschreven. Mijn ziekte werd veroorzaakt door een ongekende, vurige energie die door mijn lichaam raasde en geen uitlaadklep vond. Zij zat gevangen in een gesloten circuit.

Ik werd behandeld door verschillende doktoren, zowel reguliere artsen als alternatieve geneeskundigen. De kliniek leek op een Resort, een vakantiepark met alle faciliteiten: restaurant, bar en supermarkt.

Midden in de botanische tuin schitterde een exotisch zwembad. Naast het hoofdgebouw stonden kleine bungalows voor het personeel en eenpersoonsstudio's voor de patiënten.

De kliniek was opgericht voor experimenteel onderzoek. De stafleden wilden de medische hulp vernieuwen en gebruik maken van de talenten van bekwame acupuncturisten die kennis hadden van de energiestromen in het lichaam. De medische wetenschap stond vaak voor raadselen en wist dan geen geneesmethode te bedenken, terwijl spiritueel

ontwikkelde genezers de vinger op de zere plek wisten te leggen.

Vaak waren het onbewuste, emotionele, weggemoffelde trauma's die plotseling in het lichaam te keer gingen.

De patiënt wist niet wat hem  overkwam. De dokter probeerde met medicijnen soelaas te bieden, de psychiater met luisteren en de fysiotherapeut met massage. Hier in deze kliniek gingen ze verder en gold het adagium 'Heel de Mens'.

Ik werd dan ook onderzocht op vier niveaus: lichamelijk, geestelijk, emotioneel en op zielsgebied.

In feite was het te vroeg geweest om met vrienden mee te gaan op een reis door Australië. De rouw vrat nog elke dag aan me. Mijn lichaam zat vol pijn. Mijn lichaam, geest en ziel zaten volgepropt met verdriet dat er niet uit kon komen. Natuurlijk had ik tijden dat ik spontaan begon te huilen. Zomaar sprongen er tranen uit mijn ogen en sijpelden watervalachtige stralen over mijn wangen. Meestal moest ik ze verbergen, wilde niemand mijn verdriet laten zien.

Ik zat nog te diep in een crisis om een dergelijke enerverende tocht te ondernemen. Maar ik liet mij overhalen. Het was hartverwarmend dat zij mij mee wilden nemen.

'Kom met ons mee. Het zal je goed doen. Je laat toch niemand achter. Kom mee. Laat je verwennen. Je verdient het. Wij zouden het fijn vinden als je erbij kon zijn.'

Het was ook een fantastische reis geworden. Australië was bedwelmend. Een fascinerend land. Totaal anders dan Nederland.  Overweldigende

landschappen. Alles was groot wat bij ons klein is en omgekeerd. Er kwam zoveel op me af. Schitterend, maar ook confronterend. Ik was als een woestijnroos die in de nachtelijke koude vast in de knop bleef zitten en nu door de warme zonnegloed langzaam haar kroonbladeren opende. Maar met het openen werden ook de gestolde tranen zichtbaar en begonnen zich te roeren. Hevige pijnaanvallen op plekken in mijn lichaam die ik nog nooit gevoeld had, staken als messen door me heen. Spontaan braken de tranen door. Ik kon me nog afzonderen, maar op Heron Island ontwikkelde zich een

zeldzame huidziekte die me zo vermoeide dat ik geen kant meer op kon.

De reisleider stelde voor me naar die bijzondere kliniek te brengen en mijn retourticket om te zetten in een open ticket. Mijn vrienden zouden de huisbewaarder op de hoogte brengen en ook mijn zoon waarschuwen, hoewel die geen contact meer met mij wenste. Ik stemde toe. Ik had niemand die ik achterliet. Het was mijn enige hoop om van het brandende vuur verlost te worden.

Het reisgezelschap waarmee ik de tocht naar Australië maakte, liet mij hier zonder pardon achter en reisde verder.

Cirkels in het ZandDe Bestemde TijdTerugkeer naar LucretaRook en VuurOp zoek naar de AdelaarDe Vreemde Gasten van Madame BeudinLacrimosaZoektocht naar het onbegrensde LandHet Land van mijn gedachten