LAAT ME GAAN

Laat me gaan, daar
waar de einders zijn
en vlammend licht
de grens bepaalt.
Stralen rood en violet
scheidslijn van twee dimensies.

Laat me een brug slaan
naar hogere sferen
en Cheiron smeken zich
te verbinden met de aarde.
Haar te genezen van wreedheid,
misbruik en geweld.

Laat me gaan
om helende krachten
te verspreiden,
een fakkel te ontsteken.
De duisternis te omhelzen
waarin het licht verborgen zit.

© Marlène Hommes

 

VREDE

Bij het kalen der bomen

dromen de mensen
van een nieuwe wereld
zonder geweld
en alle tedere wensen
van die morgen
sterven in het avonduur,
als laaiende vuren ontstoken
en woorden gebroken worden,
de liefdedaad vergeten is,
kan er enkel vrede leven
in een gelouterd hart.

© Marlène Hommes

(Uit: Zoektocht naar het onbegrensde land)