Stille nacht
van zuiver weten.

Al wat mij lief is
en mij zorgen
baart, slaapt
beschut voor de dag
van morgen.

Wikkel mij nu
in een wollen kleed
werp vleugels naar beneden
zodat ik stijgen kan
en reizen door de witte nevels.

Laat mij dan
een lichtende toorts dragen
één vonk slechts
die me leidt
op mijn kronkelpad.

© Marlène Hommes

(uit: Het Land van mijn Gedachten)