Op windewieken gedragen
zwevend boven krijgsgewoel
gleed ik de nauwe engte in
van tijd en ruimte,
vormde een lichaam van stof
geboren voor
een aardse pelgrimage.

Mijn opdracht sluimert in geheimen
in de nevelen van mijn ziel
klinken vage tonen
soms fluistert er een stille stem.
Geest die mij het leven gaf
dwingt tot zoeken
naar het onbegrensde land.

© Marlène Hommes